Hej!
Dziś przedstawię Wam Dominikę, początkującą fotografkę. Radzi sobie jak może, sami zobaczycie:) Miałam z nią dwie sesje. Pierwszą w listopadzie 2012, a drugą w styczniu 2013:)
Przy pierwszej sesji nie spodziewałam sie jakiś cudów. Poszłam na nią z ciekawości, wiedziałam, że Dominika ma potencjał, ale wiedziałam też, że nie ma doświadczenia. Na sesji było w porządku- nie znalazłyśmy starych zabudowań i fabryk, tak jak chciałam, musiałam przez pół sesji palić coś bardzo obrzydliwego, oraz udawałam, że piłam coś jeszcze bardziej obrzydliwego. Nie było zimno, tyle dobrze. Mokre liście, wszędzie pieski wychodzące na spacery... Uch. Zmęczyć się można, tak chodząc. Wracając wstąpiłam do Złotych po coś tam i na pociąg... Zwykle jeżdżę ze śródmieścia w stronę Mińska. A tu na centralnym czeka na mnie "pośpieszny". Piękny, dwupiętrowy... Wsiadłam. Przy każdym siedzeniu lampeczka, roleta żeby okno zasłonić, cisza, Ci którzy rozmawiają robią to szeptem. Pierwszy raz się z taką kulturą w pociągu spotkałam. Wracając do sesji. Pociąg pośpieszny jedzie szybko. A ja już w tym pociągu odebrałam maila od Dominiki z pierwszymi zdjęciami! W szoku byłam, że tak szybko- zanim wrócilam do domu, a w jeszcze większym, jakie były cudne! :) Obejrzyjcie sami zdjęcia z naszej pierwszej sesji.
Do drugiej sesji przygotowywałam się długo- pomysły w mojej głowie dojrzewały rok. I tutaj już oczekiwałam cudów- miałam podstawy, by oczekiwać, gdyż poprzednia sesja wyszła cudownie. Niestety troszkę się zawiodłam. W pomieszczeniu już nie było tak dobrze. Mimo mnóstwa inspiracji, kadrów itp... Może kiedyś powtórzę ten pomysł. Jednakże potem uratowałyśmy sytuację jadąc w pewne miejsce :) Mimo że pomieszczenie- było dużo światła, ściany były ze szkła. Super miejsce na fashion! Pewnie jeszcze je wykorzystam trochę. Sesja odbyła się z Angelą, moją dobrą znajomą, a dodatku piękną. Efekty poniżej!
